Badanie żył przed operacją biodra i kolana: dlaczego żylaki powinny zostać wyjaśnione przed wymianą stawu

Osoby planujące nowy staw biodrowy lub kolanowy myślą o terminie operacji, rehabilitacji i wreszcie chodzeniu bez bólu – rzadko jednak o własnych żyłach nóg. Tymczasem badanie żył przed operacją biodra i kolana to prosty sposób na wykrycie dobrze udokumentowanego dodatkowego ryzyka: żylaki więcej niż podwajają ryzyko zakrzepicy po wymianie stawu.

Krótka odpowiedź:

• Po wszczepieniu protez biodra i kolana ryzyko zakrzepicy jest tak wysokie, jak przy niewielu innych zabiegach.
• Istniejące wcześniej żylaki zwiększają to ryzyko według metaanalizy obejmującej ponad 265 000 pacjentów o ponad dwukrotnie.
• Bezbolesne badanie ultrasonograficzne (duplekssonografia) pokazuje w ciągu około 20–30 minut, czy Państwa żyły są zdrowe.
• Chorą żyłę pnia można wcześniej zamknąć ambulatoryjnie – na przykład za pomocą VenaSeal™, bez ciepła i zwykle bez pończoch uciskowych.

Badanie żył przed operacją biodra lub kolana warto zaplanować najlepiej wtedy, gdy zapadła już decyzja o wszczepieniu protezy. Co dokładnie pokazują badania naukowe, co obowiązuje w przypadku operacji stopy, takich jak korekta palucha koślawego, oraz jak wygląda przebieg badania w VenaZiel przy Friedrichstraße w Berlinie-Mitte, dowiedzą się Państwo poniżej.

Wymiana stawu: zabieg o najwyższym ryzyku zakrzepicy

Endoprotezoplastyka biodra i kolana należy do najskuteczniejszych operacji współczesnej medycyny. Należy jednak również do najwyższej kategorii ryzyka wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) – czyli zakrzepicy żył głębokich nóg i zatorowości płucnej.

Przyczyny są dobrze poznane:

• Podczas operacji noga przez dłuższy czas utrzymywana jest w nienaturalnej pozycji.
• Otwierana jest kość i jama szpikowa, rozciągana jest tkanka.
• Krew zastaje się w żyłach nóg.
• Następnie przychodzą dni ograniczonej ruchomości.

Bez farmakologicznej profilaktyki przeciwzakrzepowej literatura fachowa opisuje po wszczepieniu protezy biodra lub kolana wskaźniki zakrzepicy żył głębokich na poziomie 40–60 procent, a w starszych badaniach nawet do 70 procent. Dopiero konsekwentna profilaktyka drastycznie obniża to ryzyko – za pomocą heparyny drobnocząsteczkowej, bezpośrednich doustnych antykoagulantów lub, pod pewnymi warunkami, również kwasu acetylosalicylowego (ASS).

Opcja ASS jest nowa: została uwzględniona w zaktualizowanych w styczniu 2026 roku wytycznych S3 „Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej” (AWMF 003-001). Wytyczne zalecają jednak profilaktykę ASS wyraźnie tylko dla pacjentek i pacjentów bez podwyższonego ryzyka zakrzepicy. I właśnie w tym miejscu w grę wchodzą żyły.

Nawet przy profilaktyce pozostaje ryzyko resztkowe

Amerykańska analiza bazy danych obejmująca 988 675 protez biodra i kolana (PearlDiver) wykazała: w standardowej opiece – w której profilaktyka jest normą – u 1,5 procent pacjentek i pacjentów w ciągu trzech miesięcy po zabiegu rozwinęła się ostra żylna choroba zakrzepowo-zatorowa. Prospektywne badanie na 499 pacjentkach i pacjentach w Belgradzie wykazało wskaźnik objawowej choroby zakrzepowo-zatorowej na poziomie 2,6 procent – już podczas pobytu w szpitalu.

Tylko w Niemczech rocznie wszczepia się około 400 000 endoprotez biodra i kolana. Te wartości procentowe nie oznaczają więc abstrakcyjnej statystyki, lecz tysiące realnych osób.

Żylaki podwajają ryzyko zakrzepicy po operacji kolana i biodra

To, że żylaki (żylna choroba żylakowata) są czynnikiem ryzyka zakrzepicy, opisuje każdy podręcznik. Przez długi czas nie określono jednak liczbowo, jak duży jest ten efekt. Obecnie dostępne są wiarygodne dane.

Duże badanie kohortowe: pięciokrotnie podwyższone ryzyko zakrzepicy

Opublikowane w 2018 roku w czasopiśmie Journal of the American Medical Association (JAMA) badanie kohortowe z Tajwanu porównało 212 984 dorosłych z żylakami z taką samą liczbą osób z grupy kontrolnej bez żylaków. Średni okres obserwacji wynosił ponad siedem lat.

Wynik: osoby z żylakami miały 5,3-krotnie podwyższone ryzyko zakrzepicy żył głębokich (współczynnik ryzyka 5,30) oraz 1,7-krotnie podwyższone ryzyko zatorowości płucnej (współczynnik ryzyka 1,73). Autorzy podkreślają, że związek w przypadku zakrzepicy jest wyraźnie zaznaczony – czy ma on charakter przyczynowy, pozostaje otwarte. W przypadku zatorowości płucnej dane są mniej jednoznaczne.

Metaanaliza poświęcona wymianie stawów

Specjalnie dla pacjentek i pacjentów po wymianie stawu Uniwersytet w Galway zbadał tę kwestię w systematycznym przeglądzie z metaanalizą. Przeanalizowano jedenaście badań obserwacyjnych obejmujących łącznie 265 194 pacjentek i pacjentów po wszczepieniu protezy biodra lub kolana. Spośród nich 2188 osób miało żylaki w momencie operacji.

Pacjentki i pacjenci z wcześniej istniejącymi żylakami mieli znacząco podwyższone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po wymianie stawu. Iloraz szans wynosił 2,37 (95-procentowy przedział ufności 1,54–3,63) – ryzyko było więc ponad dwukrotnie wyższe (Westby i wsp., Phlebology 2023).

W badaniu belgradzkim żylaki były z udziałem 27,9 procent wręcz najczęstszym czynnikiem ryzyka w grupie pacjentów. Wiązały się one z ponad trzykrotnie podwyższonym prawdopodobieństwem zakrzepicy w trakcie pobytu w szpitalu (iloraz szans 3,13).

Leczone żylaki: dodatkowe ryzyko wydaje się zanikać

Szczególnie pouczające jest szkockie badanie rejestrowe, które zostało uwzględnione w metaanalizie. Przeanalizowano w nim ponad 100 000 protez biodra i kolana. Porównano pacjentki i pacjentów, których żylaki zostały już wcześniej zoperowane przed wszczepieniem protezy, z osobami bez żylaków.

Ryzyko zakrzepicy w grupie wcześniej operowanej z powodu żylaków nie różniło się już od ryzyka u pacjentów bez żylaków (iloraz szans 0,96). To jak dotąd jedyne badanie poświęcone temu zagadnieniu, a autorzy metaanalizy słusznie zwracają uwagę na skąpe dane. Sygnał jednak wyraźnie wskazuje kierunek: leczone żylaki pnia wydają się neutralizować dodatkowe ryzyko.

Dlaczego chora żyła pnia sprzyja zakrzepicy przy operacjach stawów

Podstawowy mechanizm opisał już w XIX wieku Rudolf Virchow: zakrzepica powstaje, gdy przepływ krwi jest spowolniony, ściana naczynia jest uszkodzona, a krew krzepnie w nadmiarze (triada Virchowa). O tym, jak żylaki i zakrzepica są ze sobą powiązane w ogólności, piszemy szczegółowo w naszym poradniku Zrozumieć i zapobiegać zakrzepicy żylnej.

Wymiana stawu spełnia praktycznie zawsze dwa ostatnie warunki: operacja uszkadza tkankę, a organizm reaguje zwiększoną gotowością do krzepnięcia. Spowolniony przepływ krwi w zdrowej żyle przestaje być problemem po kilku dniach mobilizacji.

W niewydolnej żyle odpiszczelowej wielkiej (niewydolna vena saphena magna) sytuacja wygląda inaczej. Jej zastawki nie zamykają się, krew cofa się i zastaje. Poprzez ujście w pachwinie istnieje ponadto bezpośrednie połączenie z układem żył głębokich. Skrzeplina w żylaku (zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych) może przez to ujście przejść do żyły głębokiej.

W przypadku protezy kolana dochodzi dodatkowo fakt, że żyła pnia przebiega bezpośrednio obok pola operacyjnego. Obrzęk, krwawienie, ułożenie oraz opaska uciskowa na udzie obciążają ją bezpośrednio.

Gojenie ran i infekcja: drugi powód dla badania żył

Obok zakrzepicy istnieje drugi aspekt, który liczy się przede wszystkim przy wymianie stawu kolanowego: gojenie ran. Przewlekła niewydolność żylna (przewlekła niewydolność żylna, CVI) zwiększa ciśnienie w drobnych naczyniach skórnych podudzia. Skutkiem są obrzęk, stwardnienie skóry oraz gorsze zaopatrzenie tkanki w tlen.

To, że te zmiany upośledzają gojenie ran pooperacyjnych na nodze, pokazuje opublikowane w 2025 roku badanie kohortowe dotyczące chirurgii raka skóry na podudziu. Pacjentki i pacjenci z przewlekłą niewydolnością żylną mieli tam 2,7-krotnie podwyższone ryzyko niegojących się ran, 1,9-krotnie podwyższone ryzyko infekcji oraz 2,5-krotnie podwyższone ryzyko rozejścia się szwów.

Co to oznacza dla protezy kolana

W przypadku endoprotezoplastyki kolana dane są bardziej zróżnicowane. Analiza 7665 protez kolana w Ochsner Medical Center (2011–2021) wykazała: CVI ogółem nie zwiększała istotnie statystycznie wskaźnika powikłań po uwzględnieniu innych czynników. Przy złożonej CVI – z bólem, zapaleniem lub owrzodzeniami – wskaźnik powikłań był jednak niemal dwukrotnie wyższy niż przy prostej CVI (16,7 wobec 9,3 procent).

Obecnie zarejestrowane jest prospektywne badanie badające wpływ potwierdzonej ultrasonograficznie niewydolności żylnej na gojenie ran po protezie kolana (NCT07577141). Praktyczny wniosek brzmi: im bardziej zaawansowana choroba żylna, tym ważniejsze jest, by rozpoznać ją i leczyć przed wymianą stawu.

Proteza stawu skokowego: mniejszy staw, ta sama logika

Endoproteza górnego stawu skokowego wszczepiana jest rzadziej niż protezy biodra lub kolana. Podlega jednak tej samej logice. Zabieg wymaga kilkutygodniowego unieruchomienia i odciążenia nogi. A pole operacyjne znajduje się dokładnie tam, gdzie przewlekła niewydolność żylna wywołuje najpoważniejsze skutki: na podudziu i w okolicy kostki.

Barg i współpracownicy w swojej pracy przeglądowej dotyczącej powikłań zakrzepowo-zatorowych po wszczepieniu protezy stawu skokowego z 2013 roku wyraźnie wskazali, że czynniki ryzyka znane z endoprotezoplastyki biodra i kolana dotyczą także tego zabiegu. Badanie żył przed wymianą stawu skokowego jest zatem naszym zdaniem równie sensowne.

Operacja palucha koślawego i inne zabiegi stopy: niskie ryzyko podstawowe – z wyjątkiem unieruchomienia

Przy izolowanych operacjach stopy ryzyko zakrzepicy jest wyraźnie niższe niż przy wymianie stawu:

• Brytyjskie wieloośrodkowe badanie UK-FATE wykazało u ponad 11 000 pacjentek i pacjentów po operacjach stopy i stawu skokowego wskaźnik objawowej choroby zakrzepowo-zatorowej na poziomie 0,87 procent w ciągu 90 dni. Zgony spowodowane powikłaniami zakrzepowo-zatorowymi były bardzo rzadkie i wyniosły 0,03 procent.
• Australijska analiza 4238 zabiegów chirurgii podologicznej wykazała wskaźnik na poziomie 0,2 procent.
• Metaanaliza dotycząca chirurgii stopy i stawu skokowego doszła do wniosku, że rutynowa profilaktyka farmakologiczna dla wszystkich pacjentów nie jest uzasadniona – za to indywidualna ocena ryzyka jak najbardziej.

Czynnik decydujący: unieruchomienie

Prospektywne badanie porównało dwie grupy. Jedna była leczona po operacji palucha koślawego bez gipsu i z natychmiastowym obciążaniem. Druga była odciążana po zabiegach stopy lub stawu skokowego przez co najmniej cztery tygodnie w gipsie podudzia.

W grupie Hallux nie wystąpił ani jeden przypadek zakrzepowo-zatorowości, natomiast w grupie z odciążeniem gipsowym odsetek ten wyniósł 8,46 procent. Nowoczesna korekcja palucha koślawego z butem odciążającym przodostopie i natychmiastowym częściowym obciążeniem jest zatem zabiegiem stosunkowo bezpiecznym pod względem ryzyka zakrzepicy.

Kiedy kontrola żył przed operacją stopy jest mimo wszystko sensowna

Inaczej wygląda sytuacja, gdy występują dodatkowe czynniki ryzyka. Dotyczy to przede wszystkim:

• znanych żylaków pnia żylnego,
• dłuższego unieruchomienia po operacji,
• innych czynników ryzyka, takich jak przebyta zakrzepica, nadwaga, terapia hormonalna, palenie tytoniu lub podeszły wiek.

Badanie ultrasonograficzne (dupleksowe badanie USG) w około 20 do 30 minut wyjaśnia, czy operowana noga jest zdrowa pod względem żylnym. Pomaga również odpowiedzieć na pytanie, czy profilaktyka farmakologiczna po operacji stopy jest indywidualnie wskazana – nawet jeśli nie jest ona ogólnie zalecana w przypadku operacji palucha koślawego.

Ostrogę piętową i zapalenie rozcięgna podeszwowego: Gdy ból pięty nie pochodzi tylko ze stopy

W przypadku ostrogi piętowej i zapalenia rozcięgna podeszwowego – podrażnienia płytki ścięgnistej na podeszwie stopy – nie ma bezpośrednich dowodów z badań, że żylaki pogarszają wyniki leczenia. Tutaj ważna jest uczciwość: Kto twierdzi inaczej, nadinterpretuje dostępne dane.

Istnieją jednak trzy praktyczne powody, dla których kontrola żył może być mimo wszystko sensowna w przypadku uporczywego bólu pięty i podudzia.

1. Diagnostyka różnicowa

Ból i uczucie ciężkości w podudziu, obrzęk kostki, nocne skurcze łydek oraz „zmęczona noga” wieczorem to klasyczne objawy niewydolności żylnej. Osoby dotknięte chorobą często przypisują je stopie – a lekarze ostrodze piętowej. Jeśli wkładki, ćwiczenia rozciągające i terapia falą uderzeniową nie pomagają, warto zastanowić się, czy przyczyna w ogóle jest ortopedyczna.

2. Terapia

Część zabiegów leczenia zapalenia rozcięgna podeszwowego obejmuje unieruchomienie: szynę nocną, but typu walker lub w uporczywych przypadkach operacyjną fasciotomię z późniejszym odciążeniem. Jak pokazują dane z chirurgii stopy, unieruchomienie jest decydującym czynnikiem ryzyka zakrzepicy w podudziu. W przypadku istniejących żylaków pnia żylnego jest to istotne.

3. Kompresja

Pacjenci z ostrogą piętową i dodatkowymi żylakami często odnoszą korzyści, gdy komponenta żylna ich dolegliwości jest również leczona – czyli obrzęk, uczucie ucisku i wieczorne uczucie ciężkości. Dopiero gdy obie przyczyny zostaną rozpoznane, można opracować plan leczenia, który faktycznie poprawi dolegliwości.

Kontrola żył przed operacją biodra i kolana: Jak przebiega w VenaZiel

Kontrola żył przed operacją biodra i kolana, przed wymianą stawu skokowego lub operacją stopy w VenaZiel trwa około 20 do 30 minut i jest bezbolesna. Centralnym elementem jest kolorowe dupleksowe badanie USG żył kończyn dolnych – obu nóg.

Lekarz specjalista sprawdza przy tym:

• czy zastawki żył pniowych zamykają się,
• czy występuje refluks (cofanie się krwi),
• jak bardzo żyły są poszerzone,
• czy głęboki układ żylny jest drożny – również w celu wykluczenia starej, niezauważonej zakrzepicy.

Wynik jest klasyfikowany zgodnie z klasyfikacją CEAP i dokumentowany pisemnie. Dzięki temu mogą Państwo przedstawić go swojemu ortopedzie i anestezjologowi.

Trzy możliwe wyniki

1. Żyły są zdrowe: Otrzymują Państwo zgodę flebologiczną. Wymiana stawu może odbyć się zgodnie z planem.
2. Występują tylko pajączki żylne lub małe żylaki siatkowate: Leczenie wstępne nie jest konieczne.
3. Występują żylaki pnia lub wyraźne żylaki gałęzi bocznych: Zalecamy leczenie przed zabiegiem ortopedycznym. Jednocześnie informujemy operatora o wyniku badania, aby profilaktyka przeciwzakrzepowa mogła zostać indywidualnie dostosowana.

Leczenie żylaków przed wymianą stawu: Metody

Wytyczne S2k Diagnostyka i terapia żylaków (AWMF 037-018) zalecają w przypadku objawowej niewydolności żył pniowych metody endowaskularne – czyli leczenie od wewnątrz przez żyłę – zamiast klasycznej operacji strippingu. W VenaZiel dostępne są trzy metody, wszystkie ambulatoryjne i wszystkie bez znieczulenia ogólnego. Przegląd wszystkich opcji znajdą Państwo pod Leczenie żylaków w VenaZiel.

VenaSeal™ (klej do żył)

VenaSeal™ zamyka żyłę pniową medycznym klejem cyjanoakrylowym – bez użycia ciepła, bez znieczulenia tumescencyjnego i zazwyczaj bez pończoch uciskowych po zabiegu. Leczenie trwa od 30 do 60 minut. Więcej o tej metodzie przeczytają Państwo na naszej stronie VenaSeal – leczenie klejem do żył.

Dane z badań są dobre:

• W randomizowanym badaniu VeClose wskaźnik zamknięcia żyły odpiszczelowej wielkiej po 36 miesiącach wynosił 94,4 procent (w porównaniu do 91,9 procent po ablacji radiofrekwencyjnej). Po pięciu latach całkowity wskaźnik zamknięcia wynosił 91,4 procent (w porównaniu do 85,2 procent po ablacji radiofrekwencyjnej).
• Między 36- a 60-miesięczną kontrolą w badaniu VeClose nie zgłoszono żadnych przypadków zakrzepicy żył głębokich ani zatorowości płucnej.
• W badaniu WAVES wskaźnik zamknięcia po dwunastu miesiącach wynosił 98 procent – również przy średnicach żył do 20 mm i bez kompresji po zabiegu.

Ablacja termiczna falami radiowymi (RFA) i wewnątrzżylna terapia laserowa (EVLA)

Ablacja termiczna falami radiowymi oraz wewnątrzżylna terapia laserowa zamykają chorą żyłę pnia poprzez działanie ciepła od wewnątrz. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym wzdłuż żyły (znieczulenie tumescencyjne) i trwa od 30 do 60 minut.

Dlaczego VenaSeal™ dobrze pasuje do przygotowania do operacji

Dla pacjentów przed wymianą stawu VenaSeal ma szczególną zaletę. Ponieważ nie są potrzebne pończochy uciskowe, a czas rekonwalescencji jest krótki, leczenie żył można dobrze wkomponować w trwające już przygotowania do operacji. Po kontrolnym badaniu USG, które potwierdza trwałe zamknięcie – zazwyczaj po kilku tygodniach – można zaplanować zabieg ortopedyczny.

Właściwy moment: Co najmniej kilka tygodni przed wymianą stawu

Nie ma ustalonego terminu między leczeniem żył a wymianą stawu. Zależy on od metody i indywidualnego przebiegu gojenia. Sprawdziło się planowanie zabiegu ortopedycznego dopiero po kontrolnym badaniu USG, które potwierdza zamknięcie leczonej żyły.

Idealnie jest zaplanować kontrolę żył wcześnie – gdy tylko zapadnie decyzja o protezie, a nie dopiero w tygodniu poprzedzającym operację. Dzięki temu nie ma presji czasu. A w razie potrzeby pozostaje miejsce na leczenie żył, bez konieczności przekładania terminu operacji. Ta sama zasada obowiązuje zresztą również, gdy chcą Państwo zbadać żyły przed liposukcją.

Koszty i zwrot kosztów

Dupleksowe badanie USG żył kończyn dolnych i endowaskularne leczenie żylaków pnia żylnego są, przy wskazaniach medycznych, świadczeniami zazwyczaj pokrywanymi przez prywatne ubezpieczenia zdrowotne i pomoc socjalną. Rozliczenie odbywa się zgodnie z cennikiem dla lekarzy (GOÄ). Przed każdym leczeniem otrzymają Państwo pisemny kosztorys dla swojego ubezpieczenia. Przegląd, ile kosztuje leczenie żylaków, znajdą Państwo w naszym poradniku.

Dla osób ubezpieczonych ustawowo VenaZiel posiada umowy z kilkoma kasami chorych na endowaskularne leczenie żylaków. Chętnie wyjaśnimy z wyprzedzeniem, czy Państwa kasa chorych uczestniczy w programie. Więcej informacji znajdą Państwo pod VenaSeal dla osób ubezpieczonych ustawowo.

Dlaczego VenaZiel Berlin MVZ

VenaZiel jest jednym z wiodących centrów minimalnie inwazyjnej medycyny żylnej w Niemczech. W kilku lokalizacjach w Berlinie zespół specjalistów flebologii, medycyny naczyniowej i chirurgii pracuje wyłącznie z metodami endowaskularnymi, które zalecają aktualne wytyczne. VenaZiel jest centrum hospitacyjnym Medtronic dla metody VenaSeal.

W naszych wewnętrznych danych jakościowych udokumentowano dotychczas ponad 15 000 zabiegów endowaskularnych, bez wystąpienia zatorowości płucnej (stan na 2026 r.). Kontrola żył przed zabiegami ortopedycznymi to u nas sprawdzony proces: pisemny wynik, jasne zalecenia, w razie potrzeby szybkie leczenie i ścisła koordynacja z Państwa ortopedą – również dla pacjentów naszej własnej ortopedii w VenaZiel.

Kierownictwo medyczne sprawuje dr med. Hamidreza Mahoozi, chirurg i założyciel grupy VenaZiel. Jego myśl przewodnia „Prawie żadnej blizny. Ale zaufanie, które pozostaje.” opisuje wymagania wobec każdego leczenia: minimalnie inwazyjne, zgodne z wytycznymi, uczciwie doradzone.

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Czy kontrola żył przed protezą biodra lub kolana jest obowiązkowa?

Nie. Nie jest ona prawnie wymagana i nie należy do standardu każdej kliniki ortopedycznej. Jednak dane z badań wyraźnie za tym przemawiają: pacjenci z żylakami po wymianie stawu mają ponad dwukrotnie wyższe ryzyko zakrzepicy (iloraz szans 2,37 w metaanalizie obejmującej 265 194 pacjentów). Badanie dostarcza Państwa operatorowi ważnych informacji do profilaktyki zakrzepicy.

Czy badanie żył jest bolesne?

Nie. Dupleksowe badanie USG to czyste badanie ultrasonograficzne bez igieł, kontrastu czy promieniowania. Trwa około 20 do 30 minut, a Państwo mogą od razu wrócić do codziennych zajęć.

Mam żylaki. Czy muszę przełożyć operację kolana?

Niekoniecznie – decydujący jest wynik badania USG. Pajączki naczyniowe i małe żylaki siatkowate nie wymagają leczenia wstępnego. W przypadku nieszczelnej żyły pniowej zalecamy jej wcześniejsze endowaskularne zamknięcie. Z VenaSeal lub radiofrekwencją jest to zabieg ambulatoryjny trwający od 30 do 60 minut, po którym termin operacji zazwyczaj musi być przesunięty tylko o kilka tygodni – lub wcale, jeśli kontrola żył zostanie przeprowadzona wystarczająco wcześnie.

Czy profilaktyka zakrzepicy po operacji nie wystarczy?

Profilaktyka farmakologiczna znacznie obniża ryzyko zakrzepicy, ale go nie eliminuje. W rutynowej opiece około 1,5 procent pacjentów po wymianie stawu rozwija zakrzepowo-zatorowość. Obowiązujące od stycznia 2026 r. wytyczne S3 dopuszczają u pacjentów bez podwyższonego ryzyka prostszą profilaktykę z ASS. Żylaki są jednak uważane za indywidualny czynnik ryzyka i dlatego raczej przemawiają przeciwko tej uproszczonej profilaktyce – decyzję podejmuje Państwa operator. Kontrola żył dostarcza mu do tego podstaw.

Co dotyczy operacji palucha koślawego?

Ryzyko zakrzepicy po izolowanych operacjach stopy jest niskie (w zależności od badania około 0,2 do prawie 1 procent). Wzrasta jednak znacznie, jeśli noga po operacji jest odciążana w gipsie. W przypadku istniejących żylaków pnia żylnego, dłuższego unieruchomienia lub innych czynników ryzyka, kontrola żył przed operacją palucha koślawego jest sensowna, aby indywidualnie ustalić profilaktykę.

Czy moja ostroga piętowa ma coś wspólnego z moimi żyłami?

Bezpośredni związek nie jest udowodniony. Jednak dolegliwości związane z niewydolnością żylną – uczucie ciężkości, obrzęk kostki, skurcze łydek – są często przypisywane stopie. Jeśli leczenie ostrogi piętowej nie przynosi rezultatów lub dodatkowo występują obrzęki, dupleksowe badanie USG może wyjaśnić, czy występuje komponenta żylna.

Czy moje ubezpieczenie pokrywa kontrolę żył?

Przy wskazaniach medycznych prywatne ubezpieczenia zdrowotne i pomoc socjalna zazwyczaj zwracają koszty dupleksowego badania USG i leczenia endowaskularnego zgodnie z GOÄ. Osoby ubezpieczone ustawowo mogą być leczone w ramach istniejących umów z uczestniczącymi kasami chorych. Wcześniej otrzymają Państwo przejrzysty kosztorys.

Jak VenaZiel współpracuje z moim ortopedą?

Otrzymają Państwo pisemny wynik zgodnie z klasyfikacją CEAP, który mogą Państwo przedstawić swojemu operatorowi i anestezjologowi. Jeśli leczenie żył jest konieczne, uzgadniamy termin z Państwa terminem operacji i informujemy Państwa ortopedę o wyniku badania kontrolnego.

Umów się na kontrolę żył przed operacją już teraz

Planują Państwo protezę biodra, kolana lub stawu skokowego, operację palucha koślawego lub leczenie ostrogi piętowej? Proszę zbadać swoje żyły wcześniej – bezboleśnie, w około 20 do 30 minut, z pisemnym wynikiem dla Państwa ortopedy. Terminy przydzielamy w krótkim czasie we wszystkich berlińskich lokalizacjach. Zarezerwuj termin online

VenaZiel Berlin MVZ GmbH
Friedrichstraße 95, 10117 Berlin
Telefon: 030 25299482
E-mail: [email protected]
Rezerwacja terminu online na venaziel.de

Uwaga: Ten artykuł służy ogólnej informacji i nie zastępuje porady lekarskiej. Każda decyzja o leczeniu podejmowana jest po indywidualnym badaniu i wyjaśnieniu.

Źródła

1. Westby D, Ghoneim BM, Nolan F, Elsharkawi M, Maguire S, Walsh SR. Varicose veins as a risk factor for venous thromboembolism in arthroplasty patients: Meta-analysis. Phlebology. 2023;38(3):150–156. doi:10.1177/02683555221150563
2. Chang SL, Huang YL, Lee MC, et al. Association of varicose veins with incident venous thromboembolism and peripheral artery disease. JAMA. 2018;319(8):807–817. doi:10.1001/jama.2018.0246
3. Marković-Denić L, Zivković K, Lesić A, et al. Risk factors and distribution of symptomatic venous thromboembolism in total hip and knee replacements: prospective study. Int Orthop. 2012. doi:10.1007/s00264-011-1466-5
4. Multiple risk factors are associated with an incremental increase in acute venous thromboembolism risk after total joint arthroplasty: a PearlDiver cohort study. PLoS ONE. 2024.
5. AWMF S3-Leitlinie 003-001 „Prophylaxe der venösen Thromboembolie (VTE)”, Version 01/2026.
6. Robin KJ, Maier MA, Leslie LJ, et al. Severity of chronic venous insufficiency on primary total knee arthroplasty outcomes. J Arthroplasty. 2023. doi:10.1016/j.arth.2023.05.040
7. Talasila S, Nadir U, Jeha GM, Tolkachjov SN. Chronic venous insufficiency increases postoperative complications after Mohs micrographic surgery for lower extremity nonmelanoma skin cancer. JAAD Int. 2026;24:87–89. doi:10.1016/j.jdin.2025.09.008
8. ClinicalTrials.gov NCT07577141: Impact of Chronic Venous Insufficiency on Outcomes After Total Knee Arthroplasty.
9. Barg A, et al. Thromboembolische Komplikationen nach Sprunggelenkprothesenimplantation. Orthopäde. 2013. doi:10.1007/s00132-013-2173-2
10. Mangwani J, Houchen-Wolloff L, Malhotra K, et al.; UK-FATE Collaborative. UK Foot and Ankle Thromboembolism (UK-FATE). Bone Joint J. 2024;106-B(11). doi:10.1302/0301-620X.106B11.BJJ-2024-0128.R1
11. Saragas NP, Ferrao PN, Saragas E, Jacobson BF. The impact of risk assessment on the implementation of venous thromboembolism prophylaxis in foot and ankle surgery. Foot Ankle Surg. 2014;20(2):85–89.
12. Venous thromboembolism in podiatric foot and ankle surgery. Foot Ankle Spec. 2018.
13. Meta-analysis and suggested guidelines for prevention of venous thromboembolism (VTE) in foot and ankle surgery. PMC4823373.
14. AWMF S2k-Leitlinie 037-018 „Diagnostik und Therapie der Varikose”.
15. Morrison N, et al. VeClose randomized trial: 36-month and 60-month outcomes. J Vasc Surg Venous Lymphat Disord.
16. Gibson K, et al. WAVES study: 12-month outcomes. J Vasc Surg Venous Lymphat Disord.
17. Endoprothesenregister Deutschland (EPRD). Jahresbericht 2025.
18. Howie C, Hughes H, Watts AC. Venous thromboembolism associated with hip and knee replacement over a ten-year period: a population-based study. J Bone Joint Surg Br. 2005;87(12).